................خاکنوشتـ .......... ـه................

در اینجا یک خاک که از خاک زاییده شده و به خاک برمیگردد ، مانند باقی خاکیان ، سعی میکند خاکی بنویسد و بس

................خاکنوشتـ .......... ـه................

در اینجا یک خاک که از خاک زاییده شده و به خاک برمیگردد ، مانند باقی خاکیان ، سعی میکند خاکی بنویسد و بس

نفحات آفرینش

دوشنبه, ۲۵ دی ۱۳۹۱، ۰۴:۳۹ ب.ظ

قال رسول الله ان لربکم فی ایام دهرکم نفحات الا فتعرضوا لها

 

مدت ها بود با این حدیث دورادور آشنا بودم ولی تا به حال خودم آن را نخوانده و روی آن فکر نکرده بودم . احادیثی از این دست بعضا خود را در زندگی ما نشان میدهند و صحت کلامشان در ذهنمان تایید میشود . گاهی اوقات میشود که حادثه ای برایمان رخ میدهد چه خوشگوار و چه ناگوار ، ما از کنارش به راحتی عبور میکنیم . حتی به خود اجازه نمیدهیم که یک بار تمام و کمال روی آن فکر کنیم . از بس که فکرمان از این شاخه به آن شاخه میپرد و دنیایمان پر شده از سوال های بی پاسخ ! سوال هایی که تمام نمیشوند و هر روز هم به تعدادشان افزوده میشود . حال آنکه اگر فرصتی بود و رجوع میکردیم به سوال های نیمه رها شده و بعضا حل شده ، در مکانی بالاتر از چیزی که هستیم قرار میگرفتیم .

اصلا یکی از مشکلات ما برای پیشرفت نکردن همین توجه نکردن هامان باشد . باد هایی که بر زندگی هایمان می وزد و ما خودمان را کنار میکشیم که از کنارمان عبور کند . از سوال های پاسخ داده شده و نیمه پاسخ داده شده میگفتم . سوال هایی که تبدیل شده اند به دارایی های وجودی ما ، میتوانند نفحاتی باشند که به زندگی ما جان بدهند . پیامبر صلوات الله علیه در این حدیث گوهربار میفرمایند : "در ایام زندگی شما، اوقات و فرصت های مناسبی را خداوند در اختیارتان قرار می دهد، بکوشید از آن فرصت ها استفاده کنید"  .

نفحه در لغت یعنی یکبار وزیدن باد ! ولی نفحات یعنی یکبار هایی که تکرار شده اند ، البته نه در یک شکل ، بلکه هر کدام فرصتی واحدند برای به خود آمدن یا شروع کردن یک راه جدید . راهی که شاید درست تر باشد از راهی که در آن قدم میگذاریم . این راه برای هر نفر متناسب با ابعاد شخصیتیه او و اوج آمال و آرزوهایش تعریف میشود و فقط اوست که میتواند از این راه به سر منزل مقصود برسد . نفحات یعنی فرصت هایی که زندگی انسان را متحول میکنند . یعنی اتفاقاتی که سوی بردار یکسوی زندگی را مجبور به چرخیدن میکنند بی آنکه پیکانش حتی تمایلی به تغییر مسیر داشته باشد . این اتفاقات چوب صلب بردار را مجبور به انعطاف میکند و کمی که سرش را تکان میدهد ، برداری دیگر شده است !

طبق این فرموده ی پیامبر باید خود را در معرض این باد ها قرار دهیم تا بو های نامطبوع هر چند هم که کم باشند (هرچند هم که زیاد باشند) از وجودمان پر بکشند و وجودمان بوی معرفت و اندیشه ای عمیق تر بخود بگیرد . گاهی با فرار کردن یا خود را به آن راه زدن ، از آنها اعراض کرده و دانه دانه فرصت یا به زبان عامیانه تر شانس های موفقیتمان را از دست میدهیم . گاهی هم از بس که در بند عادت ها مانده ایم ، اصلا به خیالمان هم نمیرسد که شاید راهی بهتر از راهی که ما انتخاب کرده ایم وجود داشته باشد . بوده اند کسانی که چشم خود بسته و خلاف جریان زندگی حرکت کرده اند و افسار قلبشان را به قید عادات سپرده اند . اصلا جور دیگری بگویم ، خود ما نیز گاهی شده است که چشم بسته ، از روی عادت یا لجاجت از این تک باد ها فرار کرده ایم و بر سنت غلط خویش پافشاری کرده ایم ! در قرآن کریم به آیه 104 سوره ی کهف پروردگار اینچنین مارا خطاب قرار میدهد : الَّذِینَ ضَلَّ سَعْیُهُمْ فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَهُمْ یَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یُحْسِنُونَ صُنْعًا . کسانی که فکر میکرده اند که راه درست را انتخاب کرده اند همانهایی هستند که سعیشان در دنیا تباه خواهد شد . اینها همان هایی هستند که به سوال های پاسخ داده شده یا نفحات رحمت خداوند توجه نکرده ، طریقه ی عادت پیش گرفتند . آنها میدانستند که چه چیزی درست و چه چیزی غلط است ولی در زندان عادات محبوس شده اند . دستگاه تنفسیشان را به نفحات الهی عادت نداده ، از آن اعراض میکنند .

نفحه مطمئنا معنی ملموس تری هم میتواند داشته باشد . میتواند یک جمله باشد که در روزنامه یا کتاب یا سایتی میخوانی و در لحظه بر تو تاثیر میگذارد ، یا تاثیر پایدار است یا گذرا . میتواند یک کلام باشد ، یا حتی یک انسان باشد ، اصلا میتواند یک نگاه باشد . نگاهی که چشم تو را مبهوط کند و فکر تو را به چالش بکشد . انسانی که رفتارهایش تو را در لحظه به خود بیاورد ، بازهم میتواند این به خود آمدن پایدار باشد یا گذرا . بستگی به خودمان دارد که نفسمان را چگونه پرورش داده ایم . نفسی که سرکش باشد و به هیچ چیز راضی نشود و صبور نباشد ، مطمئنا از این باد یکتا بهره ی کافی نمیبرد ولی آنکس که عمری نفسش را در چنگ گرفته است ، بیشترین استفاده را از این فرصت میکند .

حالا برای اینکه به این نفحات برسیم باید چه کنیم ؟ باید دنبال چه چیزی بگردیم ؟ از کدامین قطب نشات میگیرند و به کدامین سو میروند ؟

من فکر میکنم نیازی به گشتن ندارد . در این حدیث ما توصیه به گشتن نشده ایم ، بلکه توصیه به دریافت شده ایم . حدیث خطاب به کسانی است که ایمان آورده ، اعمال شرعیه را انجام میدهند و حدود الهی را رعایت میکنند . این افراد خود خواسته در مسیر وزش باد قرار گرفته اند ، وقتی در مسیر باد باشی حکما این نفحات یکتا به تو خواهند رسید . پس نیازی به گشتن نیست باید شد ! باید خالص شد و یکدل ، باید خود را بیابیم و در اعمال عبادیمان دقت بیشتر بنماییم . حدود خدا را رعایت کرده از شکستن خط قرمز ها اجتناب کنیم . زین پس یکی پس از دیگری با فرصت های بهتر شدن روبه رو خواهیم شد . باشد که از آنها استفاده کنیم و هر روز به سوی حق تعالی پیشرفت کنیم .

در ادامه شعری پیدا کردم در تاکید بر این حدیث پیامبر از مولانا ، خواندنش را ضرر ندارد :


گفت پیغمبر: که نفحت‏های حق  ***  اندر این ایام می‏آرد سبق

گوش هش دارید این اوقات را  ***  در ربایید این چنین نفحات را

نفحه‏ای آمد شما را دید ورفت  ***  هر کرا می‏خواست جان بخشید ورفت

نفحه‏ای دیگر رسید آگاه باش  ***  تا از این هم وانمانی خواجه تاش

 


یا علی

--

*دلم بدجور هوای امام رضا کرده ، یک حرم دبش !

*التماس دعا هم خیلی دارم ، کم کم به آخرین کنکور فنی مهندسی زندگیم نزدیک میشوم :)

  • دوشنبه, ۲۵ دی ۱۳۹۱، ۰۴:۳۹ ب.ظ
  • محمد محسن بزازان

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی